رابطه ی بین کنترل فردی و سلامت

کنترل فردی و سلامت

کنترل فردی و سلامت، از دو راه ممکن است با هم ارتباط داشته باشند. اول، افرادی که احساس کنترل فردی شان قوی است امکان دارد به میزان بیشتری توانایی حفظ سلامت و پیشگیری از بیماری را داشته باشند. دوم، به هنگام ابتلا به بیماری‌های جدی افراد دارای احساس کنترل فردی قوی ممکن است بهتر با بیماری کنار بیایند و در فرآیند توان بخشی نقشی سازنده تر داشته باشند. هر دو این ارتباطات مورد بررسی محققان از چند رویکرد به منظور اندازه گیری کنترل فردی استفاده کردند. برای نمونه، بعضی از پژوهشگران مصاحبه‌ها یا پرسشنامه‌هایی تدوین کرده اند که میزان استفاده از هر یک از انواع کنترل‌ها- شناختی، رفتاری یا اطلاعاتی – را اندازه گیری می کند. بعضی دیگر کانون کنترل افراد با استفاده از مقیاس کانون کنترل درونی-بیرونی یا آزمون‌هایی که اختصاصا کنترل بر سلامت را می سنجند، بررسی کرده اند. یکی از بهترین آزمون‌های تدوین شده در این باره مقیاس چند بعدی کانون کنترل سلامتی است.

1– کنترل سلامت توسط فرد [1]: این مقیاس میزان کنترل درونی فرد را بر سلامتی‌اش اندازه گیری می کند.

2 – کنترل سلامت توسط دیگر افراد قدرتمند[2] : این مقیاس باور افراد را در مورد اینکه سلامت به وسیله افرادی مانند پزشکان کنترل می شود را اندازه گیری می کند.

3 – کنترل سلامت به وسیله شانس[3] : این مقیاس این باور را اندازه گیری می کند که سلاکت به وسیله بخت یا تقدیر کنترل می شود. مقیاس‌های شانس و افراد قدرتمند، میزان اعتقاد افراد به تأثیر منابع بیرونی بر سلامت ارزیابی می‌کند (مشکی، 1389).

  1. 2. internal health locus of control
  2. 3. powerfull other health locus of control
  3. 1. chang other health locus of control