فایل پایان نامه اثر بخشی مدارس

نیروهای داخلی و خارجی صورت می‌گیرد (شعبانی،1381).
2-3-1-2- اولویت‌بندی اهداف و فعالیت‌ها
اسلامی (1373) می‌گوید: یکی از بزرگ‌ترین ذخیره کنندگان وقت، انجام امور بر اساس اولویت است. وی می‌گوید با انجام امور بر اساس اولویت، هرگز کارهای مهم بر زمین نمی‌ماند وقت به امور غیرضروری اختصاص نمی‌یابد اولویت‌بندی امور نیازمند آن است که فرد نسبت به کارهایی که می‌خواهد انجام دهد، آگاهی لازم را داشته باشد. اولویت‌بندی بدین معنی است که مشخص کنیم کدامیک از وظایف بالاترین اهمیت را داراست کدامیک از درجه اهمیت کمتری برخوردار است و کدامیک از فعالیت‌ها در پایین‌ترین سطح اولویت‌ها می‌باشد.
2-3-1-3- برنامه‌ریزی عملیاتی
برنامه یعنی رهنمودی که بدان وسیله سازمان برای رسیدن به هدف‌هایش منابع مورد نیاز را تأمین می‌کند و آن‌ها را در راه دستیابی به هدف‌های مورد نظر به مصرف می‌رساند (استونر،1382).
عدم وجود برنامه، باعث بحران مدیریتی می‌شود. برنامه‌ریزی وقت می‌گیرد، ولی در حقیقت باعث حفظ اوقات در درازمدت است و کلید اصلی در بهره‌برداری موثر از وقت می‌باشد. مدیرانی که برنامه‌ریزی نمی‌کنند و فقط دنبال حل مشکلات روزمره هستند، هرگز برای مشکلاتی که بروز می‌کنند، از قبل آمادگی کسب نکرده‌اند. برنامه‌ریزی، بسیاری از اقداماتی را که فرد در روزهای مختلف باید انجام دهد، مشخص کرده و از روزمرگی در امور جلوگیری می‌کند (اسلامی، 1373).
2-3-1-4- تفویض اختیار
تفویض ممکن است به شکل انتقال کامل وظایف از یک سطح بالاتر به سطح پایین تر تعریف شود. اغلب کارکنان مشتاق‌اند که مسئولیت بیشتری بپذیرند. تفویض اختیارات بیشتر، لیاقت وکارآیی را افزایش می‌دهد، غالباً به عهده کسانی است که احتمالاً نمی‌توانند در جریان تمام وقایعی که اتفاق می‌افتد، باشند (هاگمن،1380).
تفویض اختیار عبارتی است که معمولاً به صورت غلط تعبیر شده است و در موارد مختلف، به اشتباه از آن استفاده می‌گردد. تفویض اختیار زمانی معنی میابد که شما یکی از اعضا را آگاهانه انتخاب کنید و اختیار بخش از کاری را که وظیفه معمول خودتان است و در ازای انجام آن حقوق می‌گیرند به او واگذارید (الکوک،1382).
2-3-1-5- مدیریت ارتباطات
هر انسان از طریق شبکه‌ای از روابط با دیگران ارتباط برقرار می‌کند. علت وجودی چنین رابطه‌ای این است که ما برای رسیدن به هدف‌های خود به حمایت و پشتیبانی متقابل یکدیگر نیاز داریم (استونر،1379).
علاقه بند (1387) در تعریف ارتباط و بیان جایگاه آن در امور سازمان‌ها می‌گوید: «ارتباط، فراگرد تفهیم و تفهم یا انتقال معانی میان اشخاص و گروههاست. فعالیت وهمکاری در محیط سازمانی مستلزم وجود روابط انسانی توام با اعتماد متقابل میان مدیر و کارکنان است. روابط انسانی در پرتو ارتباط پدید می آید».
2-3-1-6- مدیریت جلسات
با رعایت بعضی از موارد می‌توان از اتلاف وقت در جلسات جلوگیری کرد:
محورها و اهداف اصلی جلسه مشخص شود.
افرادی که حضورشان در جلسه ضرورت دارد، دعوت شوند.
تاریخ و ساعت و محل تشکیل جلسه مشخص شود.
وقت لازم به محورهای اساسی بحث تخصیص داده شود (اسلامی، 1373).
2-3-2- تعاریف مدیریت زمان
گریگز می‌گوید: مدیریت زمان آن دسته از توانایی‌ها و مهارت‌هایی است که به کنترل بهینه زمان توسط فرد منجر می‌شود (ملک آرا، 1388).
به نظر سروش، مدیریت زمان ارائه شیوه‌های عملی و موثر صرفه‌جویی در وقت و مهار کردن آن جهت دستیابی به موقعیت بیشتر در کار وزندگی است. این شیوه‌ها عبارت‌اند از هدف‌گذاری، تعیین اولویت‌ها و رعایت اولویت‌ها (همان).
بهره‌برداری مطلوب از وقت در جهت دستیابی به اهداف مدیریت زمان یعنی به حساب آوردن هر دقیقه، حذف کارهای غیرضروری و پرداختن به ماهیت اصلی کاراست (ایمانی جاجرمی،1380).
2-3-3- اهمیت مدیریت زمان:
اگر باور داشته باشیم که زمان تنها ثروت غیرقابل ذخیره جهان است که در آن صورت می‌توان جمله معروف «وقت طلاست» را درک کرد. ارزش زمان از وقتی مطرح شد که انسان پی برد توسط این عنصر می‌تواند به خیلی از خواسته‌های خودش برسد و یا دور بماند و محدودیت عمر انسان برای دستیابی بر اهدافش جنگی را میان انسان و زمان آغاز کرده زیرا انسان همیشه با این ذهنیت و تفکر همراه است که زمان کمی را در اختیار دارد وبی جهت نیست پروفسور حسابی با آن همه کارنامه درخشان در آخرین روزهای زندگی‌اش اشاره کرده است؛ «هزاران کار نکرده دارم.» چه بسا اگر همین محدودیت و جنگ میان انسان و زمان نبود، او هیچ انگیزه‌ای برای دستیابی به اهدافش نداشت و با خود فکر می‌کرد که حالا وقت دارد (مجوزی،1381).
کنترل زمان و مدیریت آن یعنی به اختیار درآوردن بازه زمانی تأثیرگذار بر یک تصمیم و جدا کردن آن بازه از قطار زمان، به نحوی که گذر زمان بر آن تصمیم بی‌اثر شود. لحظه‌ای که ما توانایی آن را داشته باشیم که تصمیمات مناسبی اتخاذ یا انتخاب کنیم که گذر زمان بر اجرای آن‌ها بی‌تأثیر باشد می‌توان این‌گونه تعریف کرد: تثبیت عامل زمان در تصمیم‌گیری‌های آگاهانه (درودی، بی‌تا،به نقل از حراج چی،1390).
اساس مدیریت زمان بر مبنای انجام امور مهم و صرف زمان تا حد امکان برای کارهای مهم است. اکثر ما در این مورد خوب عمل نمی‌کنیم. ما زما
ن کافی صرف فکر کردن در امور مهم نمی‌کنیم. نتیجه تعیین مهم بودن یک چیز انجام دادن یا ندادن آن نیست، زیرا بسیاری امور بی‌اهمیت وجود دارند که شما باید به آن‌ها بپردازید. نتیجه تعیین اهمیت یک چیز مشخص کردن مدت زمانی است که باید صرف آن گردد. شما باید هر چه قدر می‌توانید زمان بیشتری صرف امور بااهمیت خود کنید سپری کردن زمانی اندک برای امور مهم و تلف کردن زمان برای چیزهای بی‌اهمیت واقعاً یک جرم است و باید برای انجام این جرم بعدها تاوان پس دهید و تاوان آن پشیمانی است (کرافت،1385).
3-3-4- مدیریت در زمان:
الوانی (1380) برای جلوگیری از اتلاف وقت مدیران چهار گام زیر را پیشنهادمی کند:
گام اول: حذف فعالیت‌هایی است که هیچ نیازی به انجام آن‌ها نیست. این امر ممکن است با یک نه گفتن در مقابل اموری که هیچ نفعی برای سازمان ندارد، صورت گیرد.
گام دوم: تفویض اموری است که دیگران می‌توانند آن‌ها را انجام دهند.
گام سوم: یافتن مواردی است که مدیر وقت دیگران را تلف می‌سازد و گاهاً موجب از میان رفتن وقت خویش نیز می‌گردد.
گام چهارم: از میان بردن وقت‌کشی می‌باشد که عبارت‌اند از عدم دید آینده‌نگری که به تکرار امور می‌انجامد، وجود پرسنل بیش از حد، سازمان‌دهی نامناسب وعدم وجود اطلاعات صحیح و کاربرد نادرست اطلاعات.
3-3-5- مدیریت زمان و اسلام
مفهوم وقت یا زمان در زندگی اجتماعی و فردی، ما ارزش و اهمیت والایی دارد، به طوری که هیچ انسان عاقلی نمی‌تواند منکر آثار آن در زندگی روزمره شود. اسلام نیز ارزش والایی برای آن قائل شده است چنانکه در بنیادی‌ترین اصل عبادی اسلام یعنی نماز، زمان به عنوان یک عنصر ریشه‌ای دخالت دارد. حتی احکام قضایی اسلام هم با زمان مرتبط است. به هر حال مفهوم زمان آن قدر شأن و منزلت دارد که خداوند متعال به آن قسم یاد کرده است. بدون شک خداوند به چیزهایی قسم می‌خورد که ارزش بی‌اندازه داشته و در ترتیبات هستی موثرند تا چند سال قبل دانشمندان فقط با ابعاد سه گانه طول و عرض و ارتفاع آشنایی داشتند و امروزه با شناخت زمان در جزئیات هستی، این عنصر به عنوان بعد چهارم مطرح شده است با طرح این بعد، کلیه معانی به‌هم‌ریخته و نتایج عجیب و باورنکردنی به دست آمده است دانشمندان از این طریق و به کمک تجربیات علمی و فن آوری پیشرفته توانسته‌اند به حقایق بیشماری از رموز خلقت آگاه شوند. آن‌ها دریافته‌اند که ماده محسوس چیزی جز یک انرژی متحرک نبوده و مطلق هم نیست در واقع از فرضیات مهمی که انیشتین ثابت کرده، این است که زمان در روی کره زمین ثابت و مطلق نیست (حراج چی،1390).
امام حسن (ع) در حدیثی می‌فرماید فرصت، زودگذر و دیر بازگشت است (بحارالانوار، جلد 78، یوسفی،1390). بزرگ‌ترین مدیر اسلام، امیر مؤمنان، علی (ع) دراین‌باره می‌فرمایند: از دست دادن فرصت اقدام ننمودن به کار در وقت مناسب باعث (غم و اندوه است) (نهج‌البلاغه، حکم 114).
در جای دیگر، فرصت را به ابر گذرنده تشبیه کرده و به استفاده از فرصت‌های نیکو تشویق می‌کند (نهج البلاغه ، حکمت 20).
3-3-6- سودمندی‌های مدیریت زمان
نکته ارزشمند مبحث مدیریت زمان، تنها کنترل وقت نیست، بلکه در این است که می‌توان از اوقات به دست آمده برای بهبود زندگی استفاده کرد سودمندی‌های مدیریت زمان، برای کسی که آن را به کار گیرد، به شرح زیر است:
دوری از ابتلا به پریشانی و سردرگمی
افزایش بازدهی وکارآیی
دستیابی موفقیت‌آمیز به اهداف
دست‌یابی به زندگی متعادل تر با فرصت و توان کافی برای پرداختن به کار، فراغت، خانواده و خویش (ایمانی جاجرمی،1380).
3-3-7- قوانین مرتبط با مدیریت زمان
در این قسمت، سه موضوع مهم در مورد مدیریت زمان، شامل قانون پارتو، قانون پارکینسون و قانون دقیقه نود مورد بررسی قرار خواهد گرفت
3-3-7-1- قانون پارتو
قانون مشهور 20/80 که توسط اقتصاددانان ایتالیایی ویلفردو پارتو وضع شد در رابطه با مدیریت زمان بیشتر از جوانب دیگر زندگی تجارت صدق می‌کند پارتو در قرن نوزدهم به این نتیجه رسید که 20 درصد جمعیت کشور ایتالیا 80 درصد ثروت کشور را در اختیاردارند بعدها این اصل در سایر زمینه‌ها نیز مورد توجه قرار گرفت این قانون اعتقاد دارد که اگر تمام کارها را بر حسب اهمیتشان طبقه‌بندی نمایید ملاحظه می‌شود که 80 درصد نتایج از 20 درصد کارها عاید می‌گردد درحالی‌که از 80 درصد بقیه کارها 20 درصد نتایج به دست می‌آید پارتو اظهار می‌دارد که احتمالاً 80 درصد وقت مدیران صرف اموری می‌شود که 20 درصد بازدهی دارد درحالی‌که 20 درصد از فعالیت‌های می‌تواند 80 درصد بازدهی را در بر داشته باشد. در این صورت معنای آن این خواهد شد که روزانه از 10 کاری که انجام می‌دهیم 8 کار آن وقت ما را تلف می‌کند (مالکی،1390).
3-3-7-2- قانون پارکینسون
قانون پارکینسون که بر اساس مطالعات محققی به همین نام شکل گرفت، اشاره دارد به این که کارها با توجه به زمانی که ممکن است اشغال کنند گسترش می‌یابند و این گستردگی به میزان و ماهیت کار ارتباط چندانی دارد (هرسی و همکاران، 1996،به نقل از نصر اصفهانی،1381).
بنابراین عادت نگه‌داشتن ارباب‌رجوع در آن سوی میز به خصوص وقتی که کارمند کاری هم برای انجام دادن ندارد. موجب سوءاستفاده از وقت آنان می‌شود و به مقدار زیادی به مشکلات عاطفی و ناراحتی‌هایشان دامن می زند طبیعی است که می‌توان کار را در زمان بیشتر شاخ و برگ داد که این به کار اصلی ارتباطی ندارد به اعتقاد پارکینسون همیشه برای پر کردن
وقت ،کار وجود دارد (نصر اصفهانی،1381)
3-3-7-3- قانون دقیقه نود
برخی از افراد عادت کرده‌اند هنگامی که کار به آن‌ها ارجاع می‌شود، آن را رها سازند و در دقایق پایانی مهلت انجام دادن کار فشار زیادی برخود و دیگران وارد کنند خطری که آنان را در این مواقع تهدید می‌کند، احتمال بروز اشتباه است هنگامی که کاری تا لحظات پایانی معطل می‌ماند، معمولاً در زمان باقی‌مانده کاری کم ارزش عرضه می‌شود و زمانی هم برای اصلاح اشتباهات احتمالی باقی نمی‌ماند (همان).
2-4- مروری بر تحقیقات گذشته
2-4-1- چکیده تحقیقات انجام‌شده در ایران
موسویان نجف‌آبادی، طی تحقیقی در سال 1372 به بررسی و مقایسه میزان برخورداری مدیران آموزشی و درمانی اصفهان از مهارت‌های سه گانه مدیریت و تأثیر آن بر عملکرد آنان پرداخته و نتیجه را چنین توصیف می‌کند: «با توجه به نتایج بدست آمده می توان گفت که اثر سه مهارت و میزان برخورداری مدیران از مهارت های سه گانه در عملکرد مدیران مورد مطالعه به صورت واضح و محسوسی،نمایان است».
ملکی رنجبر (1373) در پژوهش خود با عنوان «بررسی رابطه بین سطح برخورداری از مهارتهای مدیریتی، شخصیت و تنیدگی در مدیران آموزشی مقطع متوسطه شهر همدان» به این نتیجه دست یافت که بین سطح برخورداری از مهارت‌های تصمیم‌گیری، برنامه‌ریزی، کنترل عملکرد و مهارت‌های ارتباطی و نوع شخصیت و میزان تنیدگی رابطه معناداری وجود دارد.
مهدی زاده (1375) در «بررسی رابطه مهارت های انسانی مدیران و اثر بخشی آنان» نتیجه گرفت که مدیران از نظرات آنان در تصمیم‌گیری‌ها بیشتر استفاده می‌کردند، اعتماد بیشتری به آنان داشتند، به گفته‌های آنان با دقت و حوصله‌ی بیشتری گوش می‌دادند.
انتصاری (1379)، طی تحقیقی نیازهای آموزشی مدیران مدارس راهنمایی تهران را در سه حیطه مهارت‌های فنی، انسانی و ادراکی مورد بررسی قرار داده و به این نتیجه دست یافته است که مدیران در تمام مهارت‌های یادشده، نیاز به آموزش و مهارت‌آموزی دارند، به خصوص از آنجایی که مدیران مدارس جزء مدیران عملیاتی طبقه‌بندی می‌شوند، توجه به مهارت‌های فنی و انسانی امری ضروری است.
رفیعی (1383) در پایان‌نامه کارشناسی ارشد خود با عنوان «بررسی میزان برخورداری مدیران زن از مهارت‌های مدیریتی و رابطه آن با عملکردشان از دیدگاه اعضای هیئت علمی دانشگاه‌های دولتی شهر تهران، به این نتیجه دست یافت که بین برخورداری مدیران از مهارت‌های سه گانه مدیریتی و عملکردشان رابطه معناداری وجود دارد.
صمیمت (1384) نیز در پایان‌نامه کارشناسی ارشد خود با عنوان «تأثیر میزان مهارت های مدیریتی بر توسعه مسیر شغلی مدیران و ارائه الگوی متناسب با جهت ارتقاءآن در شرکت راه آهن جمهوری اسلامی ایران» به تأیید فرضیات خود بدین شرح رسید:1- بین مهارت‌های فنی، انسانی و ادراکی مدیران و توسعه مسیر شغلی آنان، رابطه معناداری وجود دارد 2- بین میزان به‌روز نمودن مهارت‌های مدیریتی از طریق آموزش مستمر و توسعه میسر شغلی رابطه معناداری وجود دارد.
اکبر زاده، ابراهیم‌آبادی (1386) در پژوهش خود تحت عنوان بررسی رابطه بین سبک رهبری مدیران با نحوه استفاده از مهارت سازمانی مدیریت زمان در دستگاه‌های دولتی استان کرمان به این نتیجه دست یافتند که بین سبک رهبری مدیر و میزان به‌کارگیری مهارت مدیریت زمان رابطه معنی‌داری وجود دارد.
دهقان (1386) در پایان‌نامه کارشناسی ارشد خود با عنوان «بررسی رابطه بین مهارت های مدیران و اثر بخشی مدارس متوسطه و پیش دانشگاهی ناحیه 2 شهر کرمان» به این نتیجه رسید که بین مهارت‌های مدیران و اثربخشی رابطه معنادار و قابل ملاحظه ای وجود دارد.
معین (1387) در پژوهش خود با عنوان بررسی رابطه بین مهارتهای سازمانی مدیریت زمان مدیران و مهارتهای مدیریتی آنان در مدارس متوسطه و پیش‌دانشگاهی شهر کرمان به این نتیجه دست یافت که رابطه قوی و معناداری بین مهارتهای سازمانی مدیریت زمان با مهارتهای مدیریتی آنان وجود دارد.مدیرانی که رشته تحصیلی آن‌ها علوم تربیتی و روانشناسی است مهارتهای سازمانی مدیریت زمان بالاتری دارند
شفیع پور مطلق (1387، به نقل از معین،1387) در مقاله خود با عنوان بررسی شیوه‌های بهبود مدیریت زمان در دانشگاه مجازی به این نتیجه دست یافت که طول مدت تحصیلی آن دو برابر آموزش به شیوه سنتی است یادگیری درون شبکه‌ای مستلزم تعهد عملی نسبت به آن از طرف دانشجویان و مربیان است. در نتیجه مشارکت در فرایند یاددهی همسو و سازگار است که اهمیت هر یک از سر فصل‌های مطلب درسی را در جریان آموزش برای دانشجویان بیان کنند.
عارفی، کریمی و گوهران (1388) در پژوهش خود تحت عنوان رابطه بین هوش هیجانی و مدیریت زمان در مدیران شرکت سهامی ذوب آهن اصفهان به این نتیجه دست یافتند که بین هوش هیجانی و مدیریت زمان در سطح رابطه معناداری وجود دارد. همچنین بین مؤلفه‌های هوش هیجانی (خودآگاهی، خود تنظیمی، خود انگیزی، همدلی و مهارت‌های اجتماعی) با مدیریت زمان رابطه وجود داشت.
ملک آرا (1388) در بررسی رابطه مدیریت زمان با فرسودگی شغلی کارکنان اداره کل امور مالیاتی آذربایجان غربی به این نتیجه دست یافت که رابطه معنی‌داری بین مدیریت زمان و فرسودگی

Author: مدیر سایت

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *