مقاله رایگان درباره ابراز وجود

است، قاعده حکایت از این دارد که کلیه اسناد ارائه شده به بانک باید صراحتاً و بدون هیچگونه ابهامی مربوط به کالاهای واحدی باشند و به عقیده برخی، مساله «شناسایی» کالاها با «توصیف» آنها در اسناد، فرق می کند. به عبارت دیگر اگر اسناد به واسطه یک ارجاع صریح به کالاهای واحدی به هم وابسته نباشند، ارائه اسناد یک ارائه نامناسب و نامطلوب خواهد بود ولی ضرورتی ندارد که اسناد، خود از طریق ارجاعات دو جانبه به یکدیگر مرتبط باشند.
در دعوایی مربوط به خرید و فروش شکر، در دستورات مربوط به اعتبار اسنادی چنین قید شده بود که گواهی مبدا یک مرجع ذیصلاح و مجموعه کاملی از بارنامه دریایی مشعر بر اینکه حمل از یکی از بنادر جامعه اقتصادی اروپا به مقصد جیبوتی از طریق ترانزیت یمن باشد، ضروری است. بارنامه های دریایی موید این معنی بودند که حمل به وسیله کشتی «مارخور یا کشتی جایگزین دیگر» انجام گرفته است و اسناد دیگر حکایت از این داشتند که حمل از طریق «حمل و نقل مختلطی به مقصد بندر جیبوتی از طریق ترانزیت یمن» صورت پذیرفته است.
دادگاه تجدیدنظر چنین اتخاذ تصمیم نمود که هرچند شرایط مربوط به توصیف کالاها به نحوی به عمل آمده است که با بند ج ماده 41 مقررات متحدالشکل مطابقت دارد ولی همبستگی میان بارنامه ها و گواهی مبدا را فاقد است و به عبارت روشن تر قید «کشتی مارخور یا کشتی جایگزین دیگر» ممکن است کشتی دیگری را شامل گردد و در نتیجه به یک محموله دیگر شکر مربوط گردد.
هرچند تصمیم دادگاه تجدیدنظر به اتفاق آراء اتخاذ شده است، ولی به عقیده برخی از تصمیم متخذه چنین برداشت می شود که در دعوی مطروحه، همبستگی اسناد از طرف دادگاه در مفهوم خیلی مضیقی به کار گرفته شده است.

مبحث دوازدهم- نقـش اعتـبارات اسـنادی در تسهیل و تضمین معاملات تجاری بین المللی

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

بازرگانی بین المللی ماهیتی متفاوت از بازرگانی داخلی دارد؛ زیرا طرفین معاملهی بین المللی در کشورهای مختلف اقامت یا فعالیت دارند و انجام معامله و تهیه‏ کالا یا انجام خدمات از یک سو مستلزم‏ رعایت قوانین محلی و متبوع طرفین‏ معامله خواهد بود و از طرف دیگر در این‏ معاملات طرفین نیازمند خدمات بانکها، شرکتها و مؤسسات بیمه، حمل و نقل، انبارداری، گمرک و غیره می‏باشند که لازمه‏ انجام آن رعایت قوانین و مقررات و محدودیت‏های خاصی می‏باشد. ازاینرو روابط طرفین معامله در تجارت بین المللی‏ از پیچیدگی ویژه‏ای برخوردار است.
از آنجا که اشراف به عرف و قوانین‏ همه کشورها برای هیچ بازرگانی‏ با همه امکاناتی که در اختیار دارد ممکن نیست و این وضعیت در موارد فراوانی باعث ایجاد موانع و دشواریهایی‏ است که بازرگانان بین المللی را از فعالیت‏ باز می‏دارد و رکود مبادلات تجارتی‏ را بدنبال دارد، بازرگانان بین المللی‏ برای از میان برداشتن این مشکلات‏ و موانع، عادات و رسوم تجارتی را معمول‏ داشته و فعالیت‏های خود را براساس آن‏ تنظیم و تطبیق نموده‏اند.
از آغاز قرن بیستم و با ایجاد تحولات‏ سیاسی و اقتصادی در جامعه بین المللی،‏ روابط و مناسبات تجارتی اهمیت ویژه‏ای‏ یافت و به موازات گسترش روابط تجاری‏ بین المللی، عادات و رسوم تجارتی نیز متداول گردید و به مرور زمان رویه‏های‏ یکنواختی ایجاد شد که بعدها به صورت‏ قواعد عرفی الزام‏آور، جایگاه ویژه‏ای‏ در روابط بازرگانان بین المللی به خود اختصاص دادند.
با عنایت به اینکه در عرصه تجارت، رواج‏ عادات و رویه‏های عرفی بر تدوین قوانین و مقررات پیشی داشته است و قواعدی که‏ وضع گردیده، عمدتاً در جهت تدوین‏ روشهای عرفی صورت گرفته‏ و عند الاقتضاء اصلاحات و تغییراتی در آن‏ ایجاد گردیده، در خصوص اعتبارات‏ اسنادی که موضوع بحث ما در این‏ پژوهش می‏باشد نیز با چنین پدیده‏ای‏ مواجه هستیم.
روی آوردن بازرگانان بین المللی به استفاده‏ از این روش دلایل متعددی دارد که‏ مهمترین آنها را می‏توان در ایجاد اطمینان‏ به انجام تعهدات طرفین معامله، انعطاف‏پذیری و سرعت در انجام عملیات‏ اعتبار اسنادی و تأمین اعتبار مالی مورد نیاز برای انجام معاملات بین المللی‏ دانست.
در این روش فروشنده اطمینان دارد که‏ بهای کالا یا مبیع را نه از خریدار بلکه از بانکی که مورد اعتماد اوست و اعتبار را به‏ وی ابلاغ نموده، دریافت خواهد کرد و نگران نیست که مبادا کالایش از دست‏ برود و بهای آن را نتواند دریافت دارد. از طرفی خریدار به بانک گشاینده‏ اعتبار این اختیار و نمایندگی را می‏دهد که تنها در قبال دریافت اسناد و مدارک‏ مشخصی که حاکی از ارسال کالا برای وی‏ باشد، موجبات پرداخت بهای کالا و دریافت آن را از جانب فروشنده فراهم‏ آورد.
بدین ترتیب طرفین معامله که هیچ‏ آشنایی و شناخت قبلی نسبت به یکدیگر ندارند با مداخله بانکها به عنوان‏ نمایندگان مورد اعتمادشان به این‏ اطمینان دست می‏یابند که می‏توانند بدون قبول ریسک با طرف مقابل وارد معامله شوند. به عبارت دیگر در این روش‏ عدم شناخت شخصی و بی واسطه مانع از انجام معامله و دادوستد نمی‏گردد؛ بلکه‏ با حضور واسطه‏ای که طرفین به او اعتماد کامل دارند، حصول اطمینان که شرط اساسی و ضروری انجام معاملات تجارتی‏ است میسر می‏گردد و چون احتمال‏ پذیرش خطر به حداقل ممکن می‏رسد رونق فعالیت‏های تجارتی را به دنبال‏ خواهد داشت .
بدیهی است هرچه مبادلات و معاملات‏ بازرگانی بیشتر و سریعتر انجام شود، برای‏ عاملان این فعالیت‏ها منافع بیشتری‏ خواهد داشت. ازاین ‏رو بازرگانان، خصوصاً در عرصه بین المللی که منافع تجارت‏ بیشتر و امکان رقابت فراوان تر است همواره‏ به دنبال شرایطی هستند که مانع رکود فعالیت‏های تجارتی آنان شده و امکانات بیشتر برای رسیدن به اهداف موردنظر در اختیار آنان قرار دهد.
برای رسیدن به این منظور یکی از ابزارهایی که مورد استفاده قرار گرفته‏ و مؤثر بوده، پرداخت بهای کالاها به روش گشایش اعتبارات اسنادی است‏ و می‏توان گفت فراگیر شدن این روش‏ در سراسر جهان نشانه آشکاری از بازده‏ مطلوب آن در روابط بازرگانان بین المللی‏ است.
بدین ترتیب بکارگیری این روش‏ باعث می‏شود که فعالیت‏های تجارتی‏ با سرعت و سهولت لازم جریان یابد و امنیت و اطمینان خاطر برای متعاملین‏ برقرار شود. به عبارت دیگر استفاده‏ از اعتبارات اسنادی باعث گردیده که‏ خریداران و فروشندگان که در کشورهای‏ مختلف اقامت دارند با استفاده از این روش‏ آسوده و مطمئن به تجارت و فعالیت‏ بپردازند. اهمیت این روش اکنون بدانجا رسیده که مقررات آن به صورت یکنواخت‏ در غالب کشورهای جهان به مرحله اجرا درآمده و تاکنون چندین بار مورد اصلاح‏ و تجدید نظر قرار گرفته است.
مقررات متحد الشکل اعتبارات اسنادی‏ که امروزه مورد عمل قرار گرفته، از آنجا که‏ مقبولیت بین المللی دارد، در مواردی که‏ طرفین توافقی برخلاف آن ندارند برای‏ تفسیر و تکمیل اراده آنان به کار گرفته‏ می‏شود.
بازرگانان بین المللی با تکیه بر این‏ مقررات اطمینان یافته‏اند که اگر فروشنده،‏ کالا را برای خریدار ارسال دارد به محض‏ ارائه اسناد و مدارکی که حاکی از انجام‏ تعهداتش باشد، بانک مورد اعتماد او با تطبیق اسناد و مدارک ارائه شده بدون‏ درنگ نسبت به پرداخت بهای کالا، براساس قراردادی که با خریدار منعقد نموده و منطبق با شرایط اعتبار اسنادی است، اقدام خواهد نمود. خریدار نیز اطمینان دارد که تنها در قبال دریافت اسناد و مدارک‏ تصریح شده در قرارداد گشایش اعتبار و براساس شرایط مورد توافق فروشنده‏ قادر خواهد بود بهای کالا را دریافت نماید. زیرا با ارائه اسناد به بانک و دریافت بهای‏ کالا فروشنده هیچ تسلطی بر کالا نخواهد داشت و تنها خریدار با ارائه اسناد و مدارک‏ مربوطه قادر خواهد بود که کالا را ترخیص‏ نموده و در اختیار بگیرد.
اگر به این واقعیت نظر داشته باشیم که‏ در عمل بانکهای گشاینده اعتبار براساس اعتمادی که به مشتریان خود دارند بدون‏ دریافت کل مبلغ اعتبار و تنها با دریافت درصدی از آن مبادرت به گشایش اعتبار می‏نمایند که در حقیقت امکانات متقاضی‏ اعتبار یا خریدار، برای انجام معامله به‏ نحو قابل ملاحظه‏ای افزایش می‏یابد، این‏ نتیجه حاصل می‏شود که استفاده از این‏ روش از این جهت هم در رونق معاملات‏ تجارتی بین المللی اثرگذار می‏باشد.
در توضیح این مطلب باید خاطر نشان‏ ساخت که امروزه در عرصه بازرگانی کاربرد اعتبار کمتر از دارایی مادی نیست. بدین‏ معنی که هم در بازرگانی داخلی و هم‏ در بازرگانی بین المللی، اساس مبادلات‏ و فعالیت‏های بازرگانان را وجود اطمینان‏ و داشتن اعتبار متعاملین تشکیل می‏دهد.
اعتبار تجارتی اگرچه سرمایه محسوس‏ و ملموس به نظر نمی‏رسد ولی در حقیقت‏ کارگشای تنگناهای مالی و پولی‏ بازرگانان است که در همه احوال از ثمرات‏ آن برخوردار می‏شوند و اهمیت این وضعیت، در بازرگانی بین المللی که محور اصلی مناسبات‏ و مبادلات بازرگانان را تشکیل می‏دهد به مراتب بارزتر می‏شود. زیرا اگر در بازار داخلی، بازرگانان براساس‏ شناخت شخصی و روابط اقتصادی و اجتماعی که با یکدیگر دارند به سهولت‏ طرف تجاری مطمئن خود را گزینش نموده‏ و با او وارد دادوستد می‏گردند، در عرصه‏ بین المللی امکان چنین شناخت و انتخابی‏ وجود ندارد. بنابراین تنها اعتبارِتردید ناپذیرِ بازرگانان بین المللی، می‏تواند امکان ابراز وجود را به آنان داده‏ تا در رقابت‏های اقتصادی حضوری مؤثر، فعال و ثمربخش داشته باشند. در این‏ راستا، بانکهای تجاری به عنوان‏ مؤسساتی که از توان مالی و اعتبار اقتصادی برخوردارند به کمک بازرگانان‏ بین المللی آمده و با گشایش اعتبار و دریافت قسمتی از ارزش کل اعتبار به‏ فروشنده اعلام می‏نمایند که اعتباری به‏ نفع او گشایش یافته که براساس شرایط اعتبار از جانب بانک پرداخت خواهد شد.
اگرچه بانکها برای گشایش اعتبار کارمزد دریافت می‏دارند و بهره‏ای به‏ اعتبار اختصاص می‏دهند، اما اینهزینه‏ ها به مراتب از اخذ وام برای خریدار مساعدتر است درحالی‏که همان نتیجه‏ را برای وی به بار می‏آورد. بعلاوه از آنجا که‏ مسئولیت انجام قسمتی از اقدامات به‏ بانک‏ها محول می‏گردد، میزان دقت‏ و اطمینان را افزایش داده و امکان بروز تقلب و اشتباه را کاهش می‏دهد.
بدین ترتیب با استفاده از این روش‏ در روابط تجاری بین المللی نتایجی به‏ دست می‏آید که می‏توان آن را این‏گونه‏ خلاصه کرد: افزایش امکانات مالی‏ بازرگانان بین المللی، ایجاد اطمینان‏ و اعتماد متقابل بین فروشندگان‏ و خریدارانی که در کشورهای مختلف‏ اقامت و فعالیت دارند، استفاده از تخصص‏ کارشناسان بانکها برای انجام دقیق‏ قراردادها، ایجاد سرعت در انجام‏ معاملات، کاهش خطرات و نهایتاً صرفه‏ جویی درهزینه‏ ها و تقلیل آن و تحصیل‏ سود بیشتر.

مبحث سیزدهم- مقــایسه اعتبارات اسنادی با اسناد قابل معامله و قراردادها

بدین دلیل که برخی اعتبارات اسنادی را ماهیتاً یک سند قابل معامله می دانند و برخی معتقدند اعتبار اسنادی نوعی قرارداد است و برای آن ماهیت مجزا قائل نمی شوند در این بخش سعی شده به وجوه تمایز بین آنان پرداخته تا بر جنبه منحصر بفرد بودن اعتبارات اسنادی تأکید بیشتری گردد.

13-1-2- اعتبارات اسنادی و اسناد قابل معامله
اعتبار اسنادی ارتباط نزدیکی با برات دارد. در قدیم گاهی تمایز نهادن بین اعتبار اسنادی و برات دشوار بود. از این رو برخی محاکم اعتبار اسنادی را ماهیتاً یک سند قابل معامله محسوب می کردند. در دوران اخیر نیز محاکم همچنان اعتبارات اسنادی را با اسناد قابل معامله قیاس کرده و آن ها را مشابه محسوب می نمایند.
با این همه اعتبار اسنادی با اسناد قابل معامله متفاوت است. اولاً سند قابل معامله سندی است که برحسب قانون یا عرف تجاری، از طریق قبض و اقباض یا ظهر نویسی به ثالثی که برای آن عوضی داده قابل انتقال می باشد. سند قابل معامله تعهدی بدون قید و شرط و منجز است اما اعتبار اسنادی معمولاً این گونه قابلیت نقل و انتقال را ندارد. اعتبار اسنادی معمولاً تعهدی معلق و مشروط است. ایفای تعهد گشاینده اعتبار غالباً منوط و معلق بر ارائه اسناد معینی از سوی ذینفع می باشد. ثانیاً یک سند قابل معامله خود قسمی از قرارداد است که نیازمند عوض است، حال آنکه اعتبار اسنادی محتاج به عوض نمی باشد.

13-2-2- اعتبارات اسنادی و قراردادها
اعتبار اسنادی از آغاز تا پایان مشتمل بر قراردادهای متعددی است. افزون بر این، اعتبار اسنادی خود نیز یک تعهد است و پاره ای اوصاف و خصایص قرارداد را با خود دارد. قراردادی که مدتها به عنوان شبیه ترین قرارداد به اعتبار اسنادی محسوب می شد قرارداد بیع براساس شرایط سیف (قیمت، حق بیمه، هزینه حمل) است. همانگونه که فوقاً ذکر گردید شرح رسمی ای که بر ماده 5 قدیم کد متحدالشکل تجارت امریکا نوشته شده نیز اعتبار اسنادی را «اساساً قراردادی بین گشاینده اعتبار و ذینفع» قلمداد می نمود.
با این وجود قواعد سنتی حاکم بر قراردادها از ابعاد گوناگونی قابل انطباق بر اعتبار اسنادی نمی باشد.
اولاً – اعتبار اسنادی از سوی گشاینده برای ذینفع افتتاح می گردد و از لحظه ای که گشایش می یابد لازم الاجرا می شود لذا نظریه ایجاب و قبول در حقوق قراردادها در مورد آن اعمال نمی گردد.
ثانیاً- اعتبار اسنادی تعهدی است از سوی گشاینده مبنی بر این که توان مالی و اعتبار خود را جایگزین توان مالی متقاضی اعتبار نماید و برای این که اعتبار الزام آور باشد لازم نیست عوضی از سوی ذینفع به گشاینده اعتبار داده شود.
ثالثاً – همانگونه که پروفسور الینگر خاطر نشان نموده است: «با آنکه بین معامله اسناد در قراردادهای سیف و معامله اسناد توسط بانک در اعتبار اسنادی شباهت دیده می شود تفاوت این دو در این است که قراردادهای سیف، قرارداد خرید اسناد نیست، بلکه قرارداد خرید کالاست که تسلیم اسناد دلیل آن قرارداد است؛ حال آنکه در اعتبار اسنادی، بانک صرفاً با اسناد سروکار دارد نه با کالایی که اسناد معرف آن است.
چنانچه فرضاً اعتبار اسنادی نوعی قرارداد باشد، بیش از هرچیز یک قرارداد خاص است این در حالیست که پروفسور جان دولان معتقد است که کاربرد اصطلاح «قرارداد» جهت توصیف اعتبار اسنادی نامطلوب است.

بنابراین صحیح ترین نظر آن است که بگوییم :
«اعتبارات اسنادی ابزاری ویژه و منحصر به فرد است و حقوق قراردادها تنها تا حدی حقوق اعتبارات اسنادی را تکمیل می نماید که اصول قراردادها با ماهیت ویژه اعتبارات اسنادی درتعارض نباشد.»
از مباحث فوق می توان دریافت که چرا اعتبار اسنادی به عنوان یک «ترتیب» یا یک «تعهد» تعریف شده است. اعتبار اسنادی محصول عرف تجاری است. اعتبار اسنادی یک «وسیله منحصربه فرد» یا «نوع جدیدی از ابزار خاص بازرگانی» است که به دشواری بین دو مجموعه دکترین های شناخته شده حقوقی یعنی حقوق قراردادها و حقوق اسناد تجاری (اسناد قابل معامله) جای می گیرد. اعتبار اسنادی نه قرارداد محض است و نه یک سند قابل معامله محض، بلکه پاره ای از اوصاف هر یک از این دو با میزان قابل توجهی از خصایص ویژه خود در یکدیگر در آمیخته شده و اعتبار اسنادی را شکل داده است.
به طور خلاصه، اعتبار اسنادی یک تأسیس خا

دیدگاهتان را بنویسید