منبع پایان نامه درباره مشارکت زنان، توسعه صادرات، مهاجرت معکوس

شوند. به این ترتیب ملاحظه می شود که صنایع دستی و صنعت گردشگری بر یکدیگر اثر متقابل داشته و می توانند موجبات رشد و توسعه یکدیگر را فراهم سازند.
در مجموع ایجاد اشتغال و کسب درآمد جاذبه گردشگری، حفظ و بقای آداب و رسوم قومی، کسب درآمد ارزی جلوگیری از مهاجرت بی رویه به شهرها، افزایش درآمد ارزی و توسعه صادرات غیر نفتی، تقویت روحیه ابتکار و خلاقیت در افراد، افزایش مشارکت زنان می‌تواند از پیامدهای رونق صنایع دستی در کشور باشد حمایت از جهانگرد و جذب تورسیم و همچنین حفظ میراث فرهنگی ـ قومی ایران کمک می‌کند و دیگر این که درآمدهای ارزی ناشی از فروش صنایع می‌تواند بخش مهمی از صادرات غیرنفتی کشور را به عهده گیرد صنایعی مانند معرق، سفال، حکیم، سوزن‌کاری، منبت، حصیربافی، سرامیک و غیره تجلی فرهنگ دیرین است که جاذبه‌های فراوانی برای گردشگران دارد و همین طور به تقویت هویت قومی نیز شده بسیاری از کسانی که به این حرف مشغول بودند شغل خود را به دلیل نبود تقاضا در بازار کالا از دست دادند
3- در صورت عدم توجه مناسب به توریسم در بخش صنایع دستی با پیامدهای منفی نظیرغلبه تفکر تجاری و قاچاق کالا بر فعالیت‌های مولد و تولیدی، عدم حضور بخش غیردولتی نیرومند در صنایع دستی، پراکندگی مناطق تولیدی و دوری از بازار، ضعف بنیه مالی صنعتگران، بالا بودن سود تسهیلات بانکی، عدم ثبات شغلی به دلیل تأثیر نوسانات اقتصادی و بویژه رونق یا رکود بازار، فقدان کارگاه های مدرن و مجهز بیمه هنرمندان و صنعتگران) روبرو خواهیم شد.

نتیجه گیری و پیشنهادها
صنعت جهانگردی یکی از بزرگترین و متنوع ترین صنایع درآمدزا در دنیا به حساب می آید. به گونه ای که در عصر حاضر به عنوان سومین صنعت پردرآمد پس از نفت و خودرو می باشد. اهمیت این بخش برای کشور ایران که از لحاظ جاذبه های توریستی در ردیف ده کشور اول جهان و از حیث تنوع توریستی در ردیف پنج کشور اول جهان قرار دارد، دارای اهمیت استراتژیک و راهبردی می باشد.
اما در این میان عدم وجود ساختاری منسجم و متولی مشخص، فقدان استراتژی و چشم انداز بلندمدت در بخش گردشگری، عدم رسیدگی به مراکز جذب توریست، عدم وجود کادر مجرب و متخصص در پایگاههای هدف مانند مراکز باستانی و تاریخی، عدم ارائه سرویس مناسب به بازدیدکنندگان، عدم امکان تعامل و ایجاد ارتباط با توریست بدلیل تفاوتهای فرهنگی و زبانی و از همه مهمتر عدم وجود درک صحیح از اهمیت این پدیده برخی از تنگناهای موجود فرا روی توریسم در ایران بویژه در بخش صنایع دستی است که هریک از این عوامل نیاز به بررسی و پاتولوژی دقیق دارد.
هنرهای سنتی و صنایع دستی هر یک با مفهوم خاص خودشان یکی از مهمترین وجوهات فرهنگی و اقتصادی گردشگری کشورمان محسوب می شوند. استقبال خاص گردشگران داخلی و خارجی برای داشتن یکی از آثار هنری و یا صنایع دستی هر شهر یا استان نشان می دهد، قابلیت بهره برداری اقتصادی از هنرهای سنتی و مخصوص استانهای مختلف کشورمان، یکی از اصلی ترین مزایای پرداختن به صنعت گردشگری و تقویت بخش فرهنگی آن است.
جهت رونق صنعت توریسم در بخش صنایع دستی در کشور به ویژه در استان مرزی مسئولین امر باید در مرحله نخست نقش و اهمیت پژوهش های اجتماعی را درک کنند. برای این مهم سرمایه‏گذاری نمایند تا بتوانیم علی‏رغم محدودیت های خاص موجود از ظرفیت های موجود حداکثر بهره‏وری را برای کشورمان حاصل نماییم. برای استفاده بهینه از ظرفیت های موجود گردشگری در زیر چند مورد از راهکارها در دو بخش به صورت اجمالی اشاره می شود:

راهکارهای کلی برای رونق صنعت توریسم
1- بخش کلان: در این بخش از راهکارهای جذب توریست می توان به تدوین برنامه ها، سیاست های کلی، کلان، قانونمند و منظم برای رونق صنعت توریسم در کشور، فرهنگ سازی شیوه برخورد با توریست ها در مکانهای توریستی از سوی بومیان و متصدیان مکانها، بهره گیری از بخش خصوصی برای سرمایه گذاریهای مطلوب در بخش توریسم، استفاده از الگوهای موفق برنامه های توریستی در کشورهای دیگر از جمله کشور ترکیه، تبلیغات اینترنتی، ماهواره ای و تلویزیونی بصورت مستند و حرفه ای مکانهای توریستی برای داخل و خارج از کشور اشاره نمود.
2- بخش خرد: ایجاد تسهیلات رفاهی، بهداشتی، اطلاع رسانی، سازمانی کارا و مطلوب طبق استانداردهای بین المللی،کنترل قیمت کالاها و خدمات اعطایی به توریستها، ایجاد سیستم حمل و نقل مطلوب هوایی و زمینی، ساخت هتلها، اقامتگاهها و پارکینگ های مناسب و حفظ، نگهداری و مرمت آثار تاریخی، باستانی و توریستی از جمله راهکارهای عمده این بخش می تواندمحسوب شود.

راهکارهای ویژه در صنعت توریسم با تأکید بر صنایع دستی
راه اندازی بانک اطلاعات جامع گردشگری و صنایع دستی، ضمن تمرکز کلیه فعالیتهای هنرهای صناعی در یک نهاد منسجم و مسئول و همچنین متمرکز کردن مراکز تصمیم گیری و تصمیم سازی در بخش توسعه صنایع دستی2- تقویت موسسات و شرکت های خصوصی و سرمایه گذار در بخش گردشگری و حمایت از توسعه کارگاه های تولیدی از طریق اعطای تسهیلات اعتباری و حمایت از ایجاد بازارچه های صنایع دستی 3- توسعه فرهنگ اصیل ایرانی و بومی از طریق صنایع دستی 4- تهیه و تدوین استاندارد مواد اولیه مورد مصرف با حفظ اصالت های بومی، ملی و فرهنگی 5- تأمین امنیت برای سرمایه گذاری در واحدهای صنعتی و افزایش پوشش بیمه ای برای نیروهای کار و تولیدات صنایع دستی 6- برگزاری جشنواره های ف
رهنگی- صنایع دستی با حضور فرهنگ های متنوع ایرانی 7- افزایش میزان تنوع و زمینه های کاربردی آثار صنایع دستی و بالطبع بالا بردن کیفیت و افزایش میزان دوام هنرهای صناعی 8- تولید هنرهای صناعی با الهام از فرم کلی و نگاره های آثار تاریخی و باستانی و نیز علائم و نشانه های هر کشور 9- ایجاد رشته صنایع دستی و توریسم در مناطق فعال در این زمینه 10- بسته بندی مناسب آثار صنایع دستی 11- ارائه خدمات مناسب در زمینه بیمه، حمل و نقل و تحویل سالم و بموقع آثار در مقصد مورد نظر گردشگران 12- اهدای صنایع دستی به عنوان جوایز مسابقات علمی- هنری و ورزشی در کشور13- استفاده از ظرفیت های بالقوه فضای سایبر و رسانه های ماهواره ای همچون تاسیس شبکه جهانگردی و توریسم برای توسعه صنعت جهانگردی و شناساندن هنر صنایع دستی و پتانسیل های گردشگری کشور 15- مشارکت فعال صدا و سیما در امر اطلاع رسانی و تبلیغ گسترده روی صنایع دستی با هدف ایجاد موقعیت مناسب برای عرضه کالا 16- ایجاد فروشگاه های آنلاین صنایع دستی در کشور 17- توجه به آموزش الکترونیکی و حرفه ای صنایع دستی در مراکز دانشگاهی 18- ایجاد پایگاه داده ها برای صنعتگران و هنرمندان در بخش صنایع دستی 19- توسعه بازاریابی الکترونیکی صنایع دستی در کشور از طریق اینترنت20- فعال سازی انجمن ها در جهت حفظ، احیا و آموزش صنایع دستی21- برگزاری جشنواره و نمایشگاه های بین المللی صنایع دستی و گردشگری بصورت مشترک با مشارکت کشورهای منطقه و سازمان های فرهنگی بین المللی.
……………………………………………………………………………………..
دکتر حسن افشار محمدیان – کارشناس ارشد بانک ملی ایران و مدرس دانشگاه
همایش صنایع دستی ایران – چالش ها و راهکارها – 26 و 27تیرماه 1385
تالار اجتماعات سازمان میراث فرهنگی و گردشگری
از زمان کشیدن نخستین تصاویر بر دیواره غارها ، روزگاری دراز می گذرد . از همان سرآغاز تاریخ ، طرحهای خام و مبهمی که در مغز انسان شکل می گرفت ، همه نشان از تلاشها و بی قراریهای روح او برای گریز از ظلمت و تباهی های زمانه داشت . در پیوستگی تاریخ ، از دوران گذشته تا حال ، این نیاز در هر دوره ای به نوعی جلوه گر شده است و هنر مند با دم های غنیمت عمر و لحظات گذرای زندگی خویش ، همواره خاطرات لذت بخش را زنده ساخته ، آنرا آراسته ، پیراسته و بلاخره اثری را بجای نهاده که یادآور تأثرات او از نمایش های هستی است .
نقش و اهمیت صنایع دستی بعنوان هنری مقدس ، صنعتی مستقل ، بومی و اصیل با جنبه های قوی کاربردی از جهات هنری ، فرهنگی ، اقتصادی ، اجتماعی و حتی سیاسی بر همگان و به ویژه محققان عزیز آشکار است . نکته مهم و شایان توجه آن است که حتی اگر همه تأثیرات مثبت اقتصادی صنایع دستی را به کناری بگذاریم ،‌این هنر ملی ایران بواسطه بازتاب ذوق سرشار ، اندیشه خلاق و هنر مندان پرمایه ولی بی ادعا باید بصورت جدی و برنامه ریزی شده مورد حمایت قرار گیرد .این در حالی است که صنایع دستی طی سالیان متمادی ، چه در دوران رونق و شکوفائی و چه در دوره های رکود ، هنگامی که با توسعه صنعت گردشگری همراه بوده سهم شایسته و در خور توجهی در اقتصاد کشور و معرفی هنر ناب و خالص ایرانی و نهایتاً زندگی اقتصادی و حیات فرهنگی ما داشته است .
امروزه تولید صنایع دستی که مزین به نقش آثار تاریخی ، باستانی و یادمانهای ویژه هر کشور است در دستور کار صنعتگران جهان قرار دارد و تلاش می شود که حتی بخشی از این گونه آثار که از سنگ ، چوب ، فلز و یا بر روی سرامیک و پارچه پدید می آید با قیمتهای ارزان در اختیار توریست ها قرار گیرد . باید عرض کنم که تمامی ممالک جهان ، اعتقاد به تأثیر متقابل صنایع دستی و صنعت گردشگری دارند . چرا که در عمل و تجربه در یافته اند که هنرهای صناعی یکی از عوامل بسیار مؤثر در جلب و جذب گردشگر در تمامی گرایش های ملی ، منطقه ای و داخلی است و متقابلاً به این نتیجه هم رسیده اند که صنعت گردشگری می تواند به رشد ، توسعه و گسترش صنایع دستی و بهبود کیفیت آن کمک کند . بر پایه این اعتقاد و تجربیات حاصله تشکیلات صنایع دستی و گردشگری در بسیاری از کشورها در هم ادغام و یا در رابطه ای هماهنگ و منسجم با هم دیده شده اند که خوشبختانه در کشور مانیز گامهائی در این زمینه برداشته شده است .
بنا ندارم در اینجا فرمایشات محققین ارجمند و اساتید بزرگوارم را که یک اصل به تواتر رسیده است ، به تفصیل تکرار کنم که مثلاً ایران یکی از ده کشور پرجاذبه گردشگری در جهان است و آثار بی شمار تاریخی ، باستانی و جاذبه های طبیعی آن به حدی است که هر گردشگری را با هر سلیقه و یا هر بینش و تفکری به سوی خود جلب می کند ، ولی مراجعه به آمار ورود گردشگران بین المللی حتی طی سالهای اخیر که شاهد رشد چشمگیر آن بوده ایم ، حدود یک تا یک و نیم میلیون نفر گردشگر آنهم گردشگرانی که به طور عمده از ممالک فقیر یا بدون امکانات مالی به ایران می آیند را ثبت کرده است .
برای اینکه جهت گیری بحثم را در چارچوب ارائه راهکارهای لازم و عملی توسعه صنایع دستی سوق دهم ، ذکر دو نکته را در بدو امر حائز اهمیت و ضروری می دانم :
1- به نظر اینجانب و با تکیه بر دلائل محکم و متقن شایسته است که ما توسعه هنرهای صناعی را به طریق اولی در زادگاه آن ، یعنی روستا جستجو کنیم . به قول استاد دکتر آسایش ، روستا مادر شهرهاست و به تعبیری شهر ، زائیده روستا است . این فرزند قدر نشناس و یاغی چون به حرف والد خویش گوش نداده ، مورد آق والدین قرار گرفته و امروز شهر دچار آنچنان در هم ت
نیدگی و گره خوردگی شده که مهاجرت معکوس و یا پناه آوردن مجدد به آغوش زادگاه اولیه یعنی روستا را برگزیده است . بنابراین توصیه بنده بعنوان اولین راهکار ،‌این است که بستر توسعه صنایع دستی ، باهدف ایجاد فرصت های اشتغال مولد برای جمعیت مازاد و سرریز روستائی ، توزیع برابر و عادلانه فرصت ها و امکانات ، آمایش سرزمین و یا پراکندگی متوازن جمعیت و ثروت در پهنه جغرافیائی کشور ، اجتناب از ایجاد قطب های جمعیتی در مترو پلیس ها و کلان شهرها و نتیجتاً کاهش جرم و جنایت و بزه اجتماعی در سطح شهرهای بزرگ و بسیاری دلائل دیگر در خود روستا قرار گیرد . و حتی اولویت های جانبی از صنعتگر صنایع دستی را استقرار کارگاه در روستا و سپس در شهرها در نظر بگیریم .

2- همانطور که در بخشی از عرائضم اشاره کردم ، اصلح است که ما ابتدا به پیش زمینه و یا پیش نیاز توسعه صنایع دستی در کشور و ارائه راهکار در این بخش یعنی تقویت گردشگری بپردازیم . چون گفتیم اعتقاد ما در

دیدگاهتان را بنویسید