مقاله (پایان نامه) : نقش موسسات حسابرسی در حاکمیت شرکتی -خرید پایان نامه

نقش موسسات حسابرسی در حاکمیت شرکتی

طی قرن نوزدهم میلادی، به تدریج شرکت‌های کوچک با یکدیگر ادغام شدند و فاصله بین مدیریت و مالکیت رو به فزونی نهاد. اگرچه براساس قوانین موجود، کماکان مدیران و سهامداران از اجزای یک واحد تجاری یکپارچه بودند، ولی عدم‌توانایی و درک مالی سهامداران جهت بررسی گزارش‌های مالی، تبدیل به مشکل جدید آن دوران گردید. بدین ترتیب، قانون شرکت‌ها در اواخر قرن نوزدهم میلادی و اوایل قرن بیستم، تهیه صورت‌های مالی استاندارد را الزامی کرد و شرکت‌ها ملزم شدند تا صورت‌های مالی را توسط حسابرسانی مستقل از واحد تجاری و مدیران گواهی نمایند. در نتیجه، حسابرسی در سیاست‌های حاکمیت شرکتی کشورهای مختلف دنیا تبدیل به یکی از اجزای مهم آن گردید (حساس‌یگانه و معیری، 1387). نظام مطلوب حاکمیت شرکتی موجب اطمینان‌خاطر می‌شود که شرکت‌ها از سرمایه خود به نحو موثر استفاده می‌کنند و همچنین منافع دامنه گسترده‌ای از ذینفع‌ها و جامعه‌ای که در آن فعالیت دارند، را در نظر می‌گیرند و به شرکت‌ها و سهامداران پاسخگویند. چنین نظامی به نوبه خود موجب اطمینان‌خاطر می‌شود که شرکت‌ها در مجموع برای منافع جامعه کار می‌کنند و سبب جلب اعتماد سرمایه‌گذاران و جذب سرمایه‌های بلندمدت می‌شوند (مکرمی، 1381).

اما نکته اساسی برای حسابرسان آن است که آنها به عنوان نمایندگان بازار، چگونه می‌توانند از وجود حاکمیت شرکتی در جهت اجرای اثربخش‌تر وظایف خود از قبیل اعتباردهی سود ببرند. حاکمیت شرکتی و مکانیزم‌های آن منجر به کاهش ریسک حسابرسی می‌گردد و حسابرسان قادر خواهند بود تا به ارزیابی کیفیت حاکمیت شرکتی اعمال شده در واحدهای تجاری بپردازند. فرض اولیه مکانیزم حاکمیت شرکتی و فرآیند حسابرسی که یکی از اجزای بسیار مهم آن تلقی می‌گردد، این است که هدف واحد تجاری، حفظ منافع سهامداران میباشد. لذا باید نوعی ارتباط حرفه‌ای بین حسابرسان و مدیرانی که صورت‌های مالی تهیه شده توسط آنها مورد حسابرسی قرار می‌گیرد، برقرار گردد. حسابرسان باید در جهت همکاری با مدیران کار کنند، نه علیه آنها (شارما و همکاران[1]، 2008).

نهاد حسابرسی نقش تعیین‌کننده‌ای در مراقبت و کنترل اشتباهات سهوی اطلاعات حسابداری ایفا می‌کند. این نهاد به عنوان یک شخصیت مستقل برونی وظیفه قضاوت درباره اعتبار صورت‌های مالی تهیه شده طبق اصول حسابداری را بر عهده دارد. حسابرسان می‌بایستی  مهارت‌های حرفه‌ای خود را به صورت بی‌طرفانه به کار برند و در عین حال، ویژگی استقلال و دیدگاه انتقادی خود را حفظ نمایند و سواد و تجربه مالی و یا حداقل بایستی دانش حسابداری و مدیریت مالی را داشته باشند. از طرف دیگر خوش‌نامی و شهرت حسابرس تاثیر زیادی بر اعتماد و اعتبار اطلاعات و داده‌های حسابداری دارد (صادقی‌پور، 1392).

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   دانلود پایان نامه ارشد: تفاوت های فسخ و انفساخ در حقوق ایران و فقه امامیه -فروش فایل

با تبیین اهمیت حسابرس مستقل، بایستی برای ایفای مناسب نقش آن در بهبود حاکمیت شرکتی، حسابرسی با کیفیت از طریق حسابرسان مستقل انجام شود. دی‌آنجلو[2] (1981) کیفیت حسابرسی[3] را بدین صورت تعریف می‌کند؛ کیفیت حسابرسی عبارت است از «سنجش و ارزیابی بازار از توانایی حسابرسی در کشف تحریف‌های با اهمیت و گزارشگری تحریفات کشف شده». همچنین دی‌آنجلو تاکید کرده که حسابرسی که موارد نادرست را کشف و گزارش نماید، حسابرس مستقل به معنای واقعی کلمه است. بنابراین طبق تعریف دی‌آنجلو، کیفیت حسابرسی، افزایش توانایی حسابرسی در کشف تحریفات حسابداری و ارزیابی توانایی و استقلال حسابرس توسط بازار است. وقتی دی‌آنجلو این مفاهیم را به کار گرفت، فرض اساسی وی این بود که بازار، کیفیت حسابرسی را درک می‌کند (حساس‌یگانه و آذین‌فر، 1389).  تعریف دی‌آنجلو بینشی در خصوص عوامل متعددی که توانایی حسابرسان برای کشف تحریف‌ها را تحت تاثیر قرار می‌دهد، فراهم نمی‌کند. محدودیت دیگر تعریف دی‌آنجلو این است که این تعریف به صورت تلویحی تقلب (و نه طیفی از کیفیت حسابرسی) را تعریف می‌کند، زیرا حسابرسی که دانسته در گزارش یک تحریف با اهمیت قصور می‌کند، مرتکب تقلب می‌شود (حساس‌یگانه و غلام‌زاده‌لداری، 1391). در حالی که مراجع تنظیم قوانین و مقررات حسابداری اذعان دارند کوچکی یا بزرگی موسسات حسابرسی تاثیری بر کیفیت کار حسابرسی ندارد، اما بسیاری معتقدند موسسات حسابرسی بزرگ حسابرسی خود را با کیفیت بیشتری نسبت به موسسات حسابرسی کوچک انجام می‌دهند. مهم‌ترین شاخص اندازه‌گیری کیفیت حسابرسی، اندازه حسابرس است. حسابرسان با حسن شهرت بالاتر، حسابرسی اثربخش‌تری را ارائه نموده و همین امر به افزایش ویژگی‌های کیفی اطلاعات منجر می‌شود (خالقی‌مقدم و احمد‌خان بیگی، 1390). موسسه حسابرسی بیان‌کننده این است که صورت‌های مالی شرکت توسط مرجع دولتی (سازمان حسابرسی) و یا مرجع خصوصی (سایر شرکت‌های زیر نظر سازمان حسابرسی) مورد رسیدگی قرار گرفته است (برادران حسن زاده و همکاران، 1391). از این متغیر برای نشان دادن میزان شفافیت و افشا در صورت‌های مالی شرکت‌های مورد بررسی استفاده گردیده است. این شاخص نشان‌دهنده آن  است که صورت‌های مالی اساسی شرکت توسط کدام گروه از حسابرسان مورد حسابرسی و بررسی قرار گرفته شده است (رجبی و خدابخشی، 1388).

[1]. Sharma et al

[2]. De Angelo

[3]. Audit Quality

متن کامل در سایت زیر :

ایان نامه بررسی تاثیر کفایت حاکمیت شرکتی