پایان نامه درمورد توانمند سازی، توانمندسازی، حاشیه نشینی

اقتصادی و مسکن خانوارهای ساکن در چند سکونت گاه غیر رسمی اطراف تهران بوده است.
در گزارش مرحله چهارم (1373) با نام برنامه ریزی توسعه، برنامه ریزی کالبدی و اسکان غیررسمی، حاصل مطالعات مراحل قبل برای رابطه اسکان غیر رسمی با برنامه ریزی توسعه و کالبدی، با توجه اصلی به کاستی های نظام برنامه ریزی کالبدی در کشورهای توسعه یابنده و ایران ارائه شده است.گزارش مرحله پنجم (1374) با نام شهروند دانستن کم درآمدها، به نتیجه گیری و ارائه پیشنهادات و راه حل ها پرداخته است.در سال 1377 شهرداری منطقه 6 تهران در خصوص ساماندهی اسکان غیر رسمی مطالعاتی انجام داده است. در این تحقیق اسکان غیر رسمی به شیوه و فضای خاصی از زندگی گفته می شود که در تمامی و یا غالب جهات سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، کالبدی، حقوقی و … با کل شهر و بخش های مجاور خود تفاوت اساسی دارد. در این تحقیق، اسکان غیر رسمی را دارای مفهومی نسبی می داند و بنابر مقتضیات زمانی از شدت وحدت متفاوتی برخوردار است که در مقایسه با محیط پیرامون آن تعریف می شود.در سال 1379 زبر دست و همکارانش طرحی تحقیقاتی تحت عنوان «بررسی گسترش سکونت گاه های خودرو در اطراف کلان شهر تهران» در دانشگاه تهران به مرحله اجرای در آوردند.شیخی در سال 1380 در رساله دکتری خود فرایند شکل گیری و دگرگونی سکونت گاه های خودرو پیرامون کلان شهر تهران نمونه موردی اسلام شهر، نسیم شهر و گلستان را مورد بررسی قرار داد. وی در این پژوهش ابتدا به تعریف و تشریح سکونت گاه خودرو می پردازد. سپس چارچوب نظری پایه در مورد سکونتگاه خودرو را مطرح می کند. در مرحله بعد فرآیند شکل گیری، دگرگونی و مراحلی رشد سکونت گاه های خودرو در شهرها مذکور را بررسی می کند.داودپور در سال 1380 در رساله دکتری خود به بررسی ویژگی های سکونت گاه های خودرو در اطراف کلان شهرها نمونه موردی تهران پرداخت، وی معتقد است سکونت گاه های خودرو پدیده ای است حاصل شرایط اقتصادی اجتماعی کلان شهرها که در زمان های متفاوت اشکال مختلفی پیدا می کند. وی ابعاد مختلف اقتصادی اجتماعی جمعیتی و کالبدی این سکونت گاهها را مورد ارزیابی و مطالعه قرار داد.
پیامدهای منفی گسترش سکونت گاه های غیر رسمی مشکلات زیادی برای سازمان های خدماتی و خصوصاً شهرداری ها بوجود آورده و به همین دلیل بعضی از شهرداری های کشور نظیر شهرداری مشهد قبل از مطرح شدن بحث توانمند سازی توسط دولت، مطالعات ویژه ای بر روی حاشیه نشینی در مشهد نمود و کتابی تحت عنوان حاشیه نشینی و راه کارهای مقابله با آن در سال 82 به چاپ رساند.حجم و گستردگی و روند رو به افزایش سکونت گاه های غیر رسمی در کشور و حاد شدن مسائل و مشکلات ناشی از گونه ای از شهرنشینی، تحت عنوان اسکان غیر رسمی، باعث شد وزارت مسکن در سال 79 از دولت درخواست نماید جهت رفع مشکل حاشیه نشینی در شهرها و اسکان غیر رسمی گروههای کم درآمد چاره اندیشی نماید. پس از موافقت دولت، متعاقب این مساله تشکیل تیم های کارشناسی برای بررسی موضوع از سال 80 تا 81 تشکیل، که در نهایت منجر به تهیه سند توانمندسازی اسکان غیر رسمی گردید. سند توانمند سازی پس از بررسی در جلسه مورخ 19/11/82 هیأت دولت تصویب و در تاریخ 26/11/82 ابلاغ گردید.هیئت وزیران در جلسه مورخ 19/11/82 بنا به پیشنهاد شماره 02/100/2717 مورخ 26/5/82 وزارتخانه های مسکن و کشور و به استناد اصل 138 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران سند توانمند سازی سکونت گاه های غیر رسمی را تصویب نمود.
سند توانمند سازی و ساماندهی سکونت گاه های غیر رسمی از تاریخ ابلاغ این تصویب نامه مرجع تعریف مشترک اسکان غیر رسمی و حاشیه نشینی شهری و مبین اصول، راهبردها و سیاست گذاری های بخشی و زمینه ساز طرح قوانین و مقررات مورد نیاز برای اجرای سیاست ها و راهکارها و برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کشور خواهد بود.
ستاد ملی توانمند سازی و ساماندهی سکونت گاه های غیر رسمی با عضویت وزرای مسکن و شهرسازی، کشور، نیرو، بهداشت و درمان و آموزش و پزشکی، کار و امور اجتماعی، صنایع معادن، اطلاعات، دادگستری و رؤسای سازمانهای حفاظت محیط زیست و مدیریت و برنامه ریزی کشور تشکیل می شود. ریاست ستاد یاد شده بر عهده وزیر مسکن و شهرسازی و دبیرخانه آن وزارت مسکن و شهرسازی خواهد بود.
آئین نامه های مربوط به نحوه فعالیت ستاد ملی توانمندسازی و ساماندهی سکونت گاههای غیر رسمی و تشکیل ستادهای استانی و اجرایی و پیشنهاد دبیرخانه ستاد ملی توانمند سازی و سکونت گاه های غیر رسمی به تصویب ستاد ملی خواهد رسید.
برای ساماندهی اسکان غیر رسمی در کشور می توان از تجارب فنی و منابع مالی خارجی با رعایت ضوابط مربوط استفاده نمود.
ستاد ملی توانمند سازی و ساماندهی سکونت گاه های غیر رسمی نسبت به شناسایی و تعیین محدوده های اسکان غیر رسمی در حاشیه شهرها اقدام و به ترتیب اولویت، طرح های توانمندسازی و ساماندهی اسکان غیر رسمی تهیه شده توسط استانها را تصویب و به مراجع ذیربط قانونی ارجاع می نماید.
به منظور هدایت و نظارت بر اجرای طرح های توانمندسازی و ساماندهی اسکان غیر رسمی در استانهای دیگر، ستادی تحت عنوان ستاد توانمندسازی و ساماندهی اسکان غیر رسمی با عضویت استاندار و عالی ترین مقام استانی وزارتخانه های مسکن و شهرسازی، بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، کار و امور اجتماعی، صنایع و معادن، اطلاعات، دادگستری، آموزش و پرورش و سازمان های حفاظت محیط زیست و مدیریت و برنامه ریزی کشور، فرماندار شهرستان مربوط
ه، شهردار و رئیس شورای شهر مربوط، فرمانده ناحیه انتظامی استان و مدیران عامل شرکت های آب و فاضلاب، توزیع برق و گاز استان تشکیل می گردد. ریاست ستاد یاد شده بر عهده استاندار یا معاون عمرانی وی و دبیر آن نیز رئیس سازمان مسکن و شهرسازی استان خواهد بود.
 به منظور تقویت مشارکت و ایفای نقش فعال ساکنان محلات غیر رسمی، با مطالعه و شناسایی محلی، تعداد افراد مناسب و فعال (بین 5 تا 7 نفر) برای همکاری و مشارکت در اجرای طرح ساماندهی اسکان غیر رسمی هر محدوده با روشی که ستاد استانی تعیین می کند انتخاب می شود.
ستادهای ملی و استانی توانمندسازی و ساماندهی سکونت گاه های غیر رسمی با برنامه ریزی و تدارک منابع مالی حاصل از مشارکت مالی ساکنان و کمک ها و تسهیلات قابل اختصاص عمومی و دولتی و با تنظیم برنامه های مراحله ای، بتدریج نسبت به اجرای طرح های تهیه شده از طریق دستگاه های اجرایی ذیربط اقدام خواهد نمود.
سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور مکلف است با همکاری دستگاه های اجرایی ذیربط، پیش بینی های لازم برای جلوگیری از ایجاد و گسترش حاشیه نشینی و اسکان غیر رسمی را در برنامه های توسعه پنج ساله کشور بعمل آورد.
ستاد ملی توانمندسازی و ساماندهی اسکان غیر رسمی، گزارش پیشرفت ساماندهی اسکان غیر رسمی و همچنین اسکان هدایت شده در اطراف شهرهای بزرگ را سالانه به هیأت وزیران ارائه خواهد نمود.
اهداف سند توانمند سازی سکونت گاه های غیر رسمی بشرح زیر می باشد:
الف) بستر سازی برای ارتقاء شرایط محیطی به نحوی پایدار و فراگیر در جهت رشد سلامتی، امنیت، امید، ایمان و کرامت انسانی در سکونت گاه های غیر رسمی موجود.
ب) پیش نگری به گسترش اسکان غیر رسمی در آینده و زمینه سازی برای احداث مسکن مناسب، خدمات پایه و زیر بناها در حد استطاعت و دسترسی گروه های کم درآمد در فضای رسمی شهری.
پ) زمینه سازی برای بهره مندی از امتیازات شهری و تحقق فرهنگ شهری برای اسکان این سکونت گاه ها به همراه مشارکت همه جانبه آنها در تصمیم گیری ها و اقدامات محلی.
2-15-2. تحقیقات خارجی انجام شده
آرمنگل34و همکاران (2006) روابط متقابل ساختار اجتماعی و تبادل اطلاعات را در زمینه اشتغال و بزهکاری مورد تجزیه و تحلیل قرار داده اند. این پژوهش یک مدل پویا را که در آن افراد به دو گروه مشخص تعلق داشتند، مورد بررسی قرار می دهد. نتایج پژوهش بیانگر آن است که اگر شغل افراد نامناسب و ارتکاب جرم سودآورتر از آن باشد، باید زمانهای بیکاری افراد کم باشد و برای مدت طولانی بیکار نمانند، زیرا آنها برای ارتکاب جرم آسیب پذیر می باشند. همچنین سیاستی که تنها بر اساس تنبیه و بازداشت استوار است، در کاهش جرم و بزهکاری کافی نخواهد بود و بایستی با سیاستهای مرتبط با کنش های اجتماعی هماهنگ باشد. (2006)تاوانچی35 و همکاران (2005) پژوهشی پیرامون سوء استفاده از کودکان مهاجر و خطرات آن برای سلامت روانی آنها در منطقه حاشیه نشین پاتومتانی بانکوک تایلند انجام داده اند، که هدف آنها اندازه گیری درجه شیوع اختلالات رواین عمومی، استفاده جسمی، استفاده و نوشیدن مشروبات الکلی و سوء استفاده از کودکان در خانواده است. ارزیابی یافته های پژوهش نشان می دهد که بیشتر بچه های مورد بررسی، مورد سوء استفاده قرار می گیرند. سابقه سوء استفاده زیاد بوده و همبستگی مستقلی با اختلالات روانی عمومی و استفاده جسمی داشته است. 43 درصد کودکان مهاجرین مناطق روستایی، بیشتر مستقل، بالای 15 سال سن و در جستجوی کار به بانکوک مهاجرت کرده بودند. از دیگر نتایج تحقیق همبستگی مستقل مهاجرت تنها در بین مردان با مسایل روانی است (،2005)
مافی36 (1996) در پژوهشی با روش اسنادی و کتابخانه ای و با فرض اینکه عامل اقتصادی نقش تعیین کننده ای در ارتکاب جرم و جنایت دارد، به بررسی رابطه مهاجرت با بزهکاری در شهر وین می پردازد. یافته های این پژوهش نشان می دهد که از میان مهاجران خارجی افرادی که از درآمد پایین تری برخوردارند، بیشتر مرتکب جرم و جنایت شده اند، به نحوی که بیشتر بزهکاران خارجی در محلاتی سکونت دارند که دارای ساختمان های از رونق افتاده و ارزان قیمت می باشند (مافی، 1378).احمدی(1995)درپژوهشی که درمنطقه«یلاوارا»استرالیابرروی600نفرازجوانان18- 11 ساله انجام داده است، نشان می دهد که بزهکاری جوانان با قومیت و مهاجرت، پایگاه اقتصادی – اجتماعی، سن، جنس و نفوذ گروه های همسال رابطه معنی داری دارد.وزارت مسکن و شهرسازی آمریکا (1994) به منظور بررسی تأثیر فقر محلات شهری بر میزان بزهکاری نوجوانان، طرح « حرکت به سوی فرصت» را در پنج شهر لوس آنجلس، بالتیمور، بوستون، شیکاگو و نیویورک به مورد اجرا گذاشت. این طرح در شهر بالتیمور به بررسی خانواده های بسیار فقیری که در یکی از پنج محله فقیرنشین این شهر ساکن بودند، پرداخت. تحلیل کلی اجرای این طرح در شهر بالتیمور نشان داد که محلات، تأثیر چشمگیری بر میزان ارتکاب نوجوانان به بزهکاری دارند و هر چه میزان فقر در سطح محلات شهری بالاتر باشد، میزان ارتکاب نوجوانان در این محلات به جرایم خشونت آمیز بیشتر خواهد بود. بر این اساس ایجاد فرصت برای اسکان خانواده های ساکن مناطق فقرنشین در محلاتی که دارای نرخ پایین تری از فقر هستند، می تواند منجر به کاهش میزان ارتکاب نوجوانان به جرایم خشونت آمیز شود. همچنین با توجه به این که به طور میانگین میزان بزهکاری مردان بیشتر از زنان است، نتایج به دست آمده از این طرح حاکی از میزان بالای ارتکاب پسران به جرایم مال
ی و خشونت آمیز نسبت به دختران است (هرشفیلد37، 1384).
لافون و میشو38 (1976) تحقیقاتی در شهر گرانویل فرانسه انجام داده و به روشنی مشخص کرده اند که اطفال بزهکار بیشتر در ساختمان های ناسالم و برخی از محلاتی که برای سلامتی اخلاق زیان آور است، ساکن بوده اند. یافته ها نشان می دهند که بزهکاری جوانان در ساختمان های مخروبه و این محلات از حد متوسط مجموع بزهکاری شهرها زیادتر بوده است. در واقع (18 درصد) بزهکارانی که جرایم گوناگون مرتکب شده اند، اغلب در محله های مخروب و ناسالم ساکن بوده و (35 درصد) آنها کسانی بودند که در ساختمان ها و محلات بدنام و فاسد ساکن بودند. این پژوهشگران در پایان رابط محیط سکونت و بزهکاری را تأیید می نمایند (مسعودی فر، 1385).

2-16.مبانی نظری تحقیق
نظریات پژوهش:
نظریه پردازان با توجه به زمان، مکان، اطلاعات موجود و علاقه ی خود مهاجرت را از دیدگاه های مختلفی مطالعه کرده اند. هدف از مرور این نظریات این است که اطلاعات مورد نیاز مطالعات

دیدگاهتان را بنویسید