مریضی اوتیسم چیه؛ آشنایی با علائم و عوامل ایجاد این مریضی 

 

اوتیسم یک شرایط پیچیده ی عصبی-رفتاری و شامل اختلالاتی در تعاملات اجتماعی و رشد کلامی و مهارتای ارتباطی همراه با رفتارهای تکراری و سخته و به دلیل گستردگی علائم مریضی اونو مشکل طیف اوتیسم (ASD) می گن. این مریضی شامل مشکل در طیف بزرگی از علائم و مهارت ها در سطوح مختلفه. در این نوشته به شما خواهیم گفت که دقیقا مریضی اوتیسم چیه؟

 

این مریضی درجات مختلفی داره ممکنه تنها یک مشکل آسون باشه که زندگی طبیعی مریض رو تا حدودی محدود می کنه یا ممکنه ناتوانی شدیدی باشه که در اون به مراقبتای اساسی نیازه. کودکان گرفتار به اوتیسم مشکلات ارتباطی دارن و از درک احساسات یا تفکرات بقیه ضعیف هستن؛ پس واسه اونا مشکله که احساسات خود رو از راه کلمات، ژستا، حالات صورت یا لمس کردن بگن.

یک کودک اوتیسمی که حساسیت بالایی داره، ممکنه در روبرو شدن با صداها، تماس، بوها یا دیدن تصاویری که واسه بقیه عادیه، دچار مشکلاتی جدی یا در بعضی موارد دردناک باشه. کودکان گرفتار به اوتیسم ممکنه حرکات بدنی تکراری و بدلی مثل تاب خوردن، قدم زدن یا دست زدن رو بکنن و واکنشای غیر عادی نسبت به مردم داشته باشن یا به اشیا وابستگی شدید پیدا کنن و در مقابل تغییرات در روال عادی زندگی مقاومت نشون بدن یا رفتارهای خشن داشته باشن و به خودشون آسیب برسانند. بعضی وقتا ممکنه اصلا متوجه افراد، اشیا یا فعالیتای دور خود نشن. بعضی از این کودکان ممکنه دچار تشنجای شدید شن؛ در بعضی موارد این تشنجا در زمان بلوغ رخ می ده.

یه سری از آدما گرفتار به اوتیسم تا حدودی دچار مشکلات شناختی هستن. بر خلاف بیشتر مشکلات شناختی عادی که با تأخیر در همه زمینه های رشد شناخته می شه، اوتیسمیا بعضی وقتا مهارتای مختلفی دارن. این افراد شاید در ایجاد رابطه با بقیه مشکل داشته باشن، اما در موردای دیگری مثل طراحی، ساخت موسیقی، حل کردن مسائل ریاضی یا حفظ کردن بعضی مطالب مهارت خیلی بالایی دارن و در تستای هوش غیر کلامی دارای هوش متوسط یا حتی بالایی هستن.

علائم مریضی اوتیسم

علائم این مریضی معمولا در سه سال اول زندگی بروز می کنه و بعضی از کودکان از بدو تولد این علائم رو نشون میدن. بعضی دیگر اول نرمال به نظر می رسن، اما از ۱۸ تا ۳۶ ماهگی یهو علائم این مریضی رو نشون میدن. به هر حال حالا مشخص شده که در بعضی افراد علائم ناهنجاریای ارتباطی تا وقتی در جامعه حضور نیابند نشون داده نمی شه. اوتیسم در پسران چار برابر بیشتر از دختران مشاهده می شه. اوتیسم هیچ محدود کردن نژادی، قومی یا اجتماعی نداره، میزان درآمد خونواده، سبک زندگی یا تحصیلات هم بر کودکان گرفتار به اوتیسم هیچ تأثیری نداره. این مریضی روند رو به رشدی داره و هنوز مشخص نشده، رشد مریضی مربوط به تشخیص اینه یا به دلیل بروز مریضیای دیگری رخ می ده.

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   مریضی صرع، علائم، راه های تشخیص و درمان اون 

اوتیسم تنها یک سندرومه که با عنوان مشکلات طیف اوتیسم شناخته می شه، بقیه مشکلات رابطه اجتماعی یا مریضیایی که حالا در محدوده این طیف شناخته می شه عبارتند از:

مشکل درخودماندگی

مشکل درخودماندگی همون چیزیه که با شنیدن کلمه اوتیسم به ذهن خیلیا خطور می کنه. به مشکل در ایجاد ارتباطات، تعاملات اجتماعی و بازیای تخیلی در کودکان زیر ٣ سال، مشکل درخودماندگی گفته می شه.

سندرم اسپرگر (Asperger)

کودکان گرفتار به این سندروم مشکل زبانی ندارن و در تست هوش میانگین هوشی بالاتر از متوسط دارن، اما مثل کودکان اوتیسمی در ایجاد ارتباطات اجتماعی مشکل و محدود کردن دارن.

مشکل گسترده رشد (PDD یا اوتیسم آتیپیک)

این مشکل یک دسته عمومی و گسترده واسه کودکانیه که بعضی از رفتارهای اوتیسمی رو نشون میدن، اما در بقیه دسته ها قرارنمی گیرن.

مشکل فروپاشی زمان کودکی

کودکان گرفتار به این مشکل کمه کم در دو سال اول زندگی رشد نرمالی دارن و پس از اون بخش بزرگی از مهارتای ارتباطی خود رو از دست میدن. این مشکل خیلی نادره و خیلی از کارشناسان مریض یای ذهنی در مورد اینکه اونو یک مریضی در نظر بگیرن، دودلی دارن.

عوامل ایجاد مریضی اوتیسم چیه؟

به خاطر این که مریضی اوتیسم سابقه خانوادگی داره، خیلی از محققان فکر می کنن ترکیب خاصی از ژنا عامل ایجاد مریضی اوتیسم در کودکه، اما عواملی مثل سن بالای پدر یا مادر احتمال ابتلای کودکان به اوتیسم رو بالا می بره.

وقتی یک زن باردار داروهای خاصی مثل داروهای دیابت، چاقی بیشتر از اندازه و مُسکنا رو مصرف کنه، احتمال ابتلای کودک اون به اوتیسم بالا میره. در بعضی موارد اوتیسم به دلیل یک مشکل متابولیک مادرزادی به دلیل نبود حضور یک آنزیم و سرخجه رخ می ده. با اینکه بعضی وقتا دلیل مشخصی واسه اوتیسم وجود نداره، هیچ دلایلی هم مربوط به دخالت واکسیناسیون در بروز اوتیسم وجود نداره.

اینکه دقیقا چه دلیلی موجب اوتیسم می شه مشخص نیس. محققان فکر می کنن اوتیسم به دلیل وجود اختلالاتی در بخشایی از مغز رخ می ده که تفسیر پیامای دریافتی از اندامای حسی و پردازش گفتار در مغز رو بر عهده دارن. دلایلی طبق اینکه محیط روانی دور کودک، مثل مراقبان اون، عامل اوتیسم باشن هم وجود نداره.

برگرفته از : webmd.com