انجام کار در بی حوصلگی ؛ آیا ممکن است؟

کلی کار روی سرتون ریخته. ارباب مراجعه همیشه تماس میگیره و می خواد ببینه که پروژه چیجوری جلو رفته. کارای ماه قبل رو تموم نکردین و هزار و یه برنامه ای که واسه امسال تون داشتین به باد فنا رفته. اما انجام کار در بی حوصلگی چیجوری ممکنه؟

مثلا می خواستین که امسال به باشگاه برید و حسابی ورزش کنین، اما این برنامه هم، شدنی نیس.

ورزش

هیچ می دونین که اگه کارا رو به موقع و سروقت بکنین، چقدر از این وضعیت و احساس گناه و استرس به وجود اومده به وسیله اون خلاص میشین؟ می دونین چقدر کارایی تون خوب میشه و خوشحال تر میشین؟

استرس

چاره ای واسه خلاصی از تلنبارشدن کارا روی هم، عقب انداختن اونا و بی میلی نسبت به انجام وظایف جور واجور پیدا کنین و خود رو از این وضعیت بی حوصلگی و نگرانی نجات بدین. اما چیجوری و چیجوری؟

راه چاره در شناخت دلیل این از زیر کار در رفتن هاست. اگه بدونین که به چه دلیل حوصله و میلی واسه پیگیری درست برنامه ریزی هاتون ندارین، مشکلات بسیاری رو حل می کنین.

مشکلات

سرفصل محتوا

  • ۱. دلیل عقب انداختن کاراتون، ترس از خراب کاریه
  • ۲. دوست ندارین کاری رو شروع کنین چون حال وحوصله ندارین
  • ۳. سراغ انجام کاری نمی رین، چون به نظرتون، خسته کننده، نامطبوع و سخته
  • کلام آخر

۱. دلیل عقب انداختن کاراتون، ترس از خراب کاریه

با دو راه و روش میشه به هر وظیفه و مسئولیتی نگاه کرد. راه و روش اول، همون طرز تفکر و نگاهیه که به موجب اون فکر می کنین با پایان پیدا کردن یه پروژه و مسئولیت، عواقب خوبی به ثمر خواهد نشست و رئیس تون رو تحت اثر قرار میدید یا دستاوردی عالی دارین.

به این سبک از تمرکزکردن روی انجام وظایف و کارا، در روانشناسی تمرکز پیشرفتی (promotion focus) میگن. تحقیقات نشون میده که خوش بینی و اشتیاق واسه انجام کارای جور واجور باعث موفقیت بیشتری در نتیجه می شه.

روانشناسی

حال تصور کنین که از به دست آوردن عواقب بد هول و هراس دارین و دلهره دارین. بدبینی و اضطراب باعث کاهش انگیزه واسه رشد و موفقیت می شن و امکان موفقیت و کامیابی رو کاهش میدن.

اضطراب

واسه مقابله با احساس ترس و دلهره باید دست به کار شین. یعنی شک و دودلی رو کنار بذارین و به سمت انجام کار برید. یعنی لازمه نوع دیگری از تمرکز رو در خود به وجود بیارین که به اون تمرکز پیشگیرانه (prevention focus) می گن.

در این طرز دقیق شدن و فوکوس کردن وتفکر باید به جای نتیجه گرایی به انجام کار و جلوگیری از به وجودآمدن از دست دادن و شکست فکر کرد. مثلا به جای اینکه به خوشحال یا ناراحت شدن رئیس تون فکر کنین، باید روی جلوگیری از عصبانیت اون تمرکز کنین و با اقدامی پیشگیرانه مانع از این شید که شما رو به چشم نیرویی به درد نخور ببینه.

عصبانی

مثالی دیگه، درباره ٔ ورزش کردنه که این تفکر هم می تونه مثبت باشه. اگه به خودتون بگید که باید ورزش کنم تا اجازه ندم وزنم زیاد شه و زیبایی اندامم از بین بره، نیروی محرکی در وجودتون پا میگیره که باعث انجام اقدامات فوری می شه.

یعنی به واسطه ٔ انگیزه ای که در خود به وجود می بیارین، دیگه کارا رو پشت گوش نمیندازین و یه راست سراغ عمل کردن و انجام تصمیمات خود می رید.

هر چقدر تفکر پیشگیرانه در شما بیشتر رشد کنه، سریع و فوری واسه جلوگیری از خسارت به دنبال انجام کاراتون خواهید رفت. یعنی، نگرانیِ بیشتر به معنی اقدامات سریع تر میشه.

البته شاید این طرز تفکر و تمرکز براتون کمی عجیب باشه، مخصوصا اگه از آدمایی باشین که با تمرکز پیشرفتی و مثبت اندیشی، کاراتون رو پیش می برید. اما واقعیت اینه که این روش شاید خیلی باحال به نظر نرسه، در هر صورت روشی مؤثر واسه جلوگیری از عقب انداختن کارا و مقابله با بی حوصلگیه.

۲. دوست ندارین کاری رو شروع کنین چون حال وحوصله ندارین

راه حل: ندیده گرفتن احساسات و کنارزدن اونا از راه

راه حل

«اولیور برکمن» (Oliver Burkeman) در کتاب «شادی واسه کسائی که تاب و تحمل تفکر مثبت رو ندارن»، میگه: وقتی شخصی همیشه فکر می کنه که نمی تونه صبحای زود از تختخواب دل بکنه یا اصلا نمی تونه به سراغ ورزش کردن بره، درواقع نشون میده که دل و دماغ لازم واسه انجام این کارا رو نداره.

هیچکی شما رو به تخت نمی بنند تا نتونین زود بیدار شید یا جلوی درب باشگاه ورزشی، مأموری واسه جلوگیری از ورودتون نیس. تنها چیزی که باعث می شه، میلی به انجام این کارا نداشته باشین، نداشتن حال وحوصله ٔ کافیه.

اما برکمن عقیده داره که واسه شروع کارا نباید منتظر شید تا دل و دماغ انجام اونا رو به دست بیارین.

به این موضوع دقیقا فکر کنین چون اهمیت خیلی زیادی داره؛ همه ٔ ما به طور ناخودآگاه فکر می کنیم که واسه شروع یه کار و قدم گذاشتن در راه اون باید حتما حال وحوصله ٔ کافی پیدا کنیم تا انگیزه ٔ بیشتری واسه پیشرفت داشته باشیم یا انگیزه ٔ کافی در وجودمون باشه، اما این تفکر به طور کامل اشتباه و بی معنیه.

به چه دلیل این طور فکر می کنیم؟ البته درسته، واسه شروع کارایی مانند ورزش کردن واسه حفظ سلامت یا زودتر از خواب بیدارشدن تا اندازه ای نیاز به انگیزه و تعهد داریم، اما اینکه ۱۰۰٪ حال وحوصلهٔ چیزی در وجودمون باشه و بعد شروع به انجام اون کار کنیم، بی معنیه.

به گفته ٔ «اولیور برکمن»، خیلی از هنرمندان، مخترعان و نویسندگان معروف و مهم، فارغ از اینکه چقدر ساعات کاری شون الهام بخش و همراه با جوششای خلاقیت بوده، با وجود بی حوصلگی، به کارکردن در ساعات مشخصی می پردازن.

خلاقیت

مثلا «چاک کلوز» (Chuck Close)، هنرمند معروفیه که عکاسی و نقاشی می کنه. اون میگه: «به دنبال الهام گشتن واسه شروع پروژه ها، کار افراد غیرحرفه ای و آماتوره. بقیه ٔ هنرمندان واقعی فقط از جا بلند می شن و کارشون رو شروع می کنن».

پس اگه یه گوشه نشسته اید و منتظرید که حال وحوصلهٔ کارکردن به سراغ تون بیاد، باید همین حالا از جا بلند شید و شروع کنین. باور کنین که هیچی مانع و جلودارتان نیس.

۳. سراغ انجام کاری نمی رین، چون به نظرتون، خسته کننده، نامطبوع و سخته

راه حل: به کار گیری راه اگه …، اون وقت …

حتما براتون پیش اومده که به خودتون بگید: دفعه ٔ دیگه حتما زودتر کار رو شروع می کنم، دوباره حتما بهتر این کار رو انجام میدم و … .

همه به خودشون وعده و وعیدهایی درباره ٔ بهبود کارکرد در دفعات بعدی انجام یه کار میدن، اما همه ٔ ما زیادی روی ظرفیت مون واسه خودکنترلی حساب باز کردیم.

، اگه توانایی بهتر کارکردن در کسی وجود داشته باشه، همون بار اول هم کارش رو به بهترین شکل انجام میده. باید قبول کنیم که اراده مون با محدودیتایی روبه روست.

بخاطر این کمی سخته که خود رو به انجام کارایی که خسته کننده و وحشتناک یا سخت هستن، مجبور کنیم. پس نیاز به یه راه حل داریم: به کار گیری طرح اگه …، اون وقت … .

این روش و طرح فقط مشخص کردن قدمای یه کار و پروژه نیس؛ بلکه باید دقیقا مشخص کنین که کار رو در کجا و چه موقع انجام میدید.

مثلا باید مشخص کنین که در ساعت ۱۱ صبح باید کارتون رو متوقف کنین و به استادتان واسه هماهنگی برنامه ٔ ملاقات تماس بگیرین و برنامه ریزی کنین یا مثلا اگه در جلسه ٔ کاری فردا با رئیس، اون حرفی از ترفیع تون پیش، قبل از پایان جلسه حتما خودتون، موضوع رو مطرح کنین.

برنامه ریزی

اگه دقیقا از قبل واسه انجام کارا، جا و زمان شون اراده کردن کنین، دیگه دچار دست دست کردن نمی شین و نسبت به انجام یا عقب انداختن کارا در دو راهی قرار نمی گیرین.

اراده کردن

با این طرز تفکر به اراده ٔ خود بها می دین و به اون تکیه می کنین. یافته های بیشتر از ۲۰۰ مطالعه نشون میده که به کار گیری راه اگه … اون وقت …، اندازه بهره وری و تحقق اهداف رو به صورت میانگین ۲۰۰ تا ۳۰۰ درصد زیاد می کنه.

کلام آخر

شاید این روشای پیشنهادی کمی با پیشنهادای انگیزشی و روان شناسی عادی فرق داشتن. درسته؟ مثلا همیشه در مقالات و فیلمای آموزشی میگن که مثبت اندیش باشین، چیزای مورد علاقه تون رو دنبال کنین و … .

اما همه ٔ این راه کارای تکراری وقتی به درد بخور هستن که تصمیم قطعی واسه انجام کار در وجودتون بوجود اومده باشه. راه کارای این مقاله معطوف به زمان هاییه که حال وحوصلهٔ شروع کار در شما مرده س و دل و دماغ کارکردن ندارین.

منبع: chetor.com

Author: مدیر سایت